Metoda memoriałowa i kasowa

Podatnicy rozliczający się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów zobowiązani są do ewidencjonowania kosztów. Ich ujęcie w rejestrze powinno odbyć się na zasadach metody memoriałowej bądź kasowej, inaczej nazywanej też uproszczoną.

Metoda memoriałowa – podstawę opodatkowania stanowi rozróżnienie na koszty pośrednio i bezpośrednio związane z przychodem uzyskanym w danym roku obrotowym.
Koszty bezpośrednie powinny zostać ujęte w ewidencji w roku, w którym został osiągnięty  przychód im odpowiadający. Koszty pośrednie należy natomiast ujmować w ewidencji zgodnie z datami wystawienia faktury. Odstępstwem od tej reguły są koszty poniesione na przełomie roku, które powinny zostać przyporządkowane zgodnie z latami, których dotyczą.

Metoda kasowa – wydatki ujmuje się w ewidencji według daty wystawienia faktur. Metoda jest o wiele prostsza niż memoriałowa, gdyż nie istnieje konieczność dzielenia wydatków na przełomie roku na te, które są związane z poprzednim rokiem i te dotyczące bieżącego.