Karta podatkowa

Mianem karty podatkowej określamy uproszczoną metodę wymiaru i poboru należności podatkowych bez ustalania konkretnej podstawy wymiaru podatku. Bierze ona pod uwagę rodzaj wykonywanej działalności zarobkowej i ewentualnie określone kryteria.

Ta forma opodatkowania przeznaczona jest dla:
– osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą,
– spółek cywilnych osób fizycznych, których działalność polega w szczególności na świadczeniu usług dla ludności, przy niewielkiej liczbie pracowników i zleceniobiorców.

Aby można było rozliczyć się ze świadczonych przez siebie usług w formie karty podatkowej, należy:
– złożyć wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie (druk PIT-16),
– zgłosić we wniosku prowadzenie działalności wymienionej w jednej z 12 części tabeli,
– w ramach prowadzenia działalności nie korzystać z usług osób niezatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, z wyjątkiem usług specjalistycznych,
– nie prowadzić (poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23 z.p.d.o.f.) innej pozarolniczej działalności gospodarczej,
– małżonek podatnika nie powinien prowadzić działalności w tym samym zakresie,
– nie wytwarzać wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym,
– pozarolnicza działalność gospodarcza zgłoszona we wniosku, o którym mowa w pkt 1, nie powinna być prowadzona poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Podatnicy opłacający podatek w formie karty są zwolnieni z podatku VAT – z tym, że ze zwolnienia tego mogą zrezygnować i wybrać opodatkowanie na zasadach ogólnych czynności podlegających regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o podatku akcyzowym.